Προς εξάλειψη το τέλος επιτηδεύματος σε μικρά χωριά
![Προς εξάλειψη το τέλος επιτηδεύματος σε μικρά χωριά](https://pakialakonias.gr/wp-content/uploads/2017/02/710C37E9647B4BD0B8B97B7946748F37.jpg)
Πιο συγκεκριμένα, την πρόθεση του υπουργείου Οικονομικών να δώσει, από τις επόμενες κιόλας φορολογικές δηλώσεις, τέλος στην αγωνία χιλιάδων επαγγελματιών, μεταξύ αυτών και αγροτών, που έχουν την έδρα της επιχείρησής τους σε περιοχές και οικισμούς με λίγες δεκάδες κατοίκους για το αν θα πληρώσουν τέλος επιτηδεύματος, εξέφρασε μιλώντας την Πέμπτη στη βουλή η υφυπουργός Οικονομικών, Κατερίνα Παπανάτσιου.
Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του Γιώργου Γεωργαντά τόνισε πως: «Σε κάθε περίπτωση για την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος ή όχι, λαμβάνονται υπόψη Κοινότητες και Δήμοι, όπως ήταν πριν τον «Καποδίστρια», ανεξάρτητα εάν καταργήθηκαν».
Η υφυπουργός ανέφερε ακόμα ότι το υπουργείο έχει λάβει απάντηση από το Εσωτερικών στο ερώτημα κατά πόσο υφίσταται η έννοια του «χωριού» πριν από την εφαρμογή του σχεδίου «Καποδίστρια» και η οποία αναφέρει ότι πριν την εφαρμογή του ν. 2539/1997 δεν είχε υπόσταση ο όρος «χωριό», γιατί δεν αποτελούσε διοικητική οντότητα, δηλαδή Δήμο ή Κοινότητα και ως εκ τούτου ένα χωριό ή θα αποτελεί το ίδιο Κοινότητα, π.χ. λόγω του πληθυσμού του ή θα συνενώνονται περισσότερα χωριά και θα αποτελούν μια Κοινότητα ή Δήμο, επιβεβαιώνοντας όσα είχε γράψει παλιότερα η Agrenda.
«Το υπουργείο Οικονομικών επίσης έχει υποβάλει αίτημα στην ΕΛΣΤΑΤ, για το οποίο δεν έχει πάρει απάντηση ακόμη, και περιμένει από τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας να οριστούν τα χωριά και να προχωρήσει το τεχνικό κομμάτι διευθέτησης του θέματος», κατέληξε η κα Παπανάτσιου.
Από την πλευρά του, ο βουλευτής Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Γεωργαντάς ρώτησε σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί το υπουργείο Οικονομικών, έτσι ώστε να αποκατασταθεί η αδικία σε βάρος των επαγγελματιών των μικρών χωριών η οποία οφείλεται στην αυθαίρετη ερμηνεία του νόμου 3986/2011.
Αναλυτικά η ερώτηση του κου Γεωργαντά:
«Με το άρθρο 31 του Ν. 3986/2011 επιβλήθηκε ετήσιο τέλος επιτηδεύματος σε επιτηδευματίες και ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα εφόσον τηρούν βιβλία Β’ ή Γ’ κατηγορίας του Κ.Β.Σ (απλογραφικά και διπλογραφικά βιβλία αντίστοιχα όπως ορίσθηκαν από τις διατάξεις του Κ.Φ.Α.Σ. και με τον όρο αυτό τα συναντάμε πλέον στην ισχύουσα φορολογική νομοθεσία- Ν.4308/2014– Ν. 4172/2013-Ν.4174/2013).
Με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου εξαιρέθηκαν οι εμπορικές επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες που ασκούν την δραστηριότητα τους σε χωριά με πληθυσμό έως 500 κατοίκους που δεν βρίσκονται σε τουριστικές περιοχές.
Στη συνέχεια με την παρ. 3 του άρθρου 3 της Υπουργικής Απόφασης ΠΟΛ.1167/2.8.2011 δόθηκαν διευκρινίσεις για την επιβολή του τέλους επιτηδεύματος. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 αναφέρεται ότι για την διαπίστωση του πληθυσμού «λαμβάνονται υπόψη τα χωριά και νησιά όπως προβλέπονταν πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 2539/2011 (ΦΕΚ 244 Α’) για την εφαρμογή του σχεδίου «Καποδίστριας».
Με βάση λοιπόν και τον νόμο και την ΥΑ ο υπολογισμός του πληθυσμού έπρεπε να γίνει ανά χωριό. Κατά παρέκκλιση όμως από την διατύπωση του νόμου, το Υπουργείο λαμβάνει υπόψη του τον πληθυσμό των κοινοτήτων όπως αυτές ίσχυαν πριν από την εφαρμογή του «Καποδίστρια» και μέσω της ΓΓΠΣ επιβάλει το τέλος επιτηδεύματος και σε φορολογουμένους που δεν είναι υπόχρεοι σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου. Ουσιαστικά δηλαδή θεωρώντας τις κοινότητες, που έχουν καταργηθεί, ως αυτοτελή νομικά πρόσωπα και αδιαφορώντας για το πόσα χωριά αποτελούσαν κάθε μια κοινότητα, επιβάλλει το τέλος επιτηδεύματος σε χωριά των 50 και 100 κατοίκων τα οποία έτυχε να συναποτελούν κοινότητα μαζί με άλλα χωριά ξεπερνώντας έτσι τους 500 κατοίκους. Ταυτόχρονα ένα μόνο χωριό που μπορεί να έχει 499 κατοίκους και αποτελούσε από μόνο του κοινότητα εξαιρείται του τέλους επιτηδεύματος.
Επειδή πλέον χρησιμοποιούνται παντού τα στοιχεία της απογραφής του 2011 όπως αυτά δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ 3465/Β/28.12.2012.
Επειδή εκεί περιγράφεται ο μόνιμος πληθυσμός κάθε χωριού πρέπει τα στοιχεία αυτά να αποτελέσουν την βάση εφαρμογής του νόμου έτσι ώστε με απόλυτα δίκαιο τρόπο να επιβληθεί το τέλος εκεί μόνο που προβλέπει ο νόμος. Δεν μπορεί ένα χωριό 50 και 100 κατοίκων να εξομοιώνεται αυθαίρετα με ένα άλλο 600 ή 1000 κατοίκων».
Αλέξανδρος Μπίκας
πηγη…http://www.agronews.gr